Szkolenia dla dzieci i młodzieży były planowane w dwóch slumsach: Kibera (w KCYP) i w Kawangware (w KVC). Pierwsze szkolenia odbyły się w wyremontowanej sali w KCYP. Szkolenie, przeprowadzone z młodzieżą, dotyczyło zagadnień związanych z Internetem – obsługi przeglądarki, bezpieczeństwa w Internecie i wykorzystywania zasobów Internetu.
Młodzież była bardzo zainteresowana tematem, chociaż niektórzy z nich nigdy nie używali przeglądarki i nie korzystali z Internetu. Ci, którzy używali wcześniej Internetu, dotychczas mieli kontakt głównie z facebookiem – niezwykle popularnym sposobem komunikacji wśród młodych ludzi w Kenii.
Kolejne szkolenie, dla dzieci z okolicznych szkół w slumsie Kibera, odbyło się podczas sierpniowej przerwy wakacyjnej. Rekrutowaliśmy dzieci, które nigdy nie miały do czynienia z komputerem, a kurs miał na celu nauczenie ich podstaw obsługi komputera, programu do edycji Word i korzystania z Internetu. Udział w zajęciach był nagrodą za dobre wyniki w nauce i dobre sprawowanie. Początkowo dzieci były zaskoczone działaniem myszki, klawiatury, nie wiedziałem co z tego będzie.
Po kliku dniach szkolenia było widać postępy u dzieci, co zmotywowało mnie do dalszej wytężonej pracy. Duża część szkolenia opierała się na praktycznych ćwiczeniach, poprzedzonych krótkim teoretycznym wstępem, podczas którego demonstrowałem użycie poszczególnych programów i funkcji. Postawiłem na praktykę i widziałem rezultaty już po kilku dniach. Grupa składała się z 11 osób, co uważam za maksymalną liczbę, gdyż nie sposób prowadzić większej grupy podczas ćwiczeń praktycznych. Bardzo dobre było to, że lepsi uczniowie pomagali słabszym. Niezwykle ważne było to, że każdy uczeń miał swój komputer i możliwość indywidualnego wykonywania ćwiczeń. Dodatkowo, dobrze sprecyzowane i opisane ćwiczenia ułatwiały uczniom ich wykonywanie. Na zajęciach wykorzystałem również programy edukacyjne do nauki pisania na klawiaturze, żeby wprowadzić elementy rozrywki w trakcie zajęć.
Dla mnie to ogromna satysfakcja, iż po kilkudniowych zajęciach dzieci umiały same pracować na komputerach.
Karol MituraWięcej o doświadczeniach Karola na projekcie w Kenii można przeczytać na .
